Tłumaczenie robocze z języka angielskiego.

Rezolucja ResCMN(2004)10
w sprawie realizacji przez Polskę postanowień Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych
(Przyjęta przez Komitet Ministrów w dniu 30 września 2004 r. podczas 898. spotkania zastępców ministrów)

Komitet Ministrów, zgodnie z postanowieniami artykułów 24-26 Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych (dalej zwaną „Konwencją ramową”);

mając na uwadze rezolucję (97) 10 z dnia 17 września 1997 ustanawiającą zasady przyjęte przez Komitet Ministrów w sprawie ustaleń dotyczących monitoringu zgodnie z artykułami 24-28 Konwencji ramowej;

mając na uwadze zasadę głosowania przyjętą w kontekście przyjęcia rezolucji (97) 10;

mając na uwadze dokument ratyfikacyjny przedłożony przez Polskę dnia 20 grudnia 2000;

przypominając, że zgodnie z postanowieniami Konwencji ramowej, Rząd Polski dnia 10 lipca 2002 przekazał krajowy raport dotyczący pierwszego cyklu monitoringu;

zważywszy, że Komitet Doradczy przyjął zaproszenie Rządu Polskiego do wysłania delegacji w celu zebrania w Polsce dalszych informacji, wizyta taka miała miejsce w dniach od 14 do 17 kwietnia 2003;

zważywszy, że opinia Komitetu Doradczego w sprawie realizacji przez Polskę postanowień Konwencji ramowej została przyjęta dnia 27 listopada 2003, a następnie przesłana do Stałego Przedstawiciela Polski i przekazana do wiadomości stałym przedstawicielom wszystkich państw członkowskich w postaci dokumentu CM(2004)4;

zważywszy, że Rząd Polski przedłożył pisemne uwagi do opinii Komitetu Doradczego, które zostały przekazane do wiadomości stałym przedstawicielom wszystkich krajów członkowskich w postaci załącznika do dokumentu CM(2004)4 opatrzonego datą 19 maja 2004;

uwzględniając przeanalizowanie opinii Komitetu Doradczego i pisemne uwagi Rządu Polskiego;

uwzględniając również odnotowanie tych uwag przez inne rządy,

1. Przyjmuje następujące wnioski w sprawie realizacji przez Polskę postanowień Konwencji ramowej:

- W wielu dziedzinach Polska podjęła znaczące starania w celu wspierania mniejszości narodowych i ich kultur, w tym poprzez wprowadzenie przepisów prawnych w takich obszarach jak edukacja i systemy wyborcze, a także poprzez przyjęty niedawno Program na rzecz społeczności romskiej w Polsce.

- Mimo, że ramy prawne i instytucjonalne służące ochronie osób należących do mniejszości narodowych są w niektórych dziedzinach stosunkowo dobrze rozwinięte, wciąż istnieją pewne braki. Występują one zwłaszcza w przypadkach używania języków mniejszości w stosunkach z władzami administracyjnymi oraz stosowania tradycyjnych nazw lokalnych i innych znaków topograficznych w językach mniejszości. W tych obszarach potrzeba gwarancji prawnych powinna być traktowana priorytetowo. Przyjęcie wszechstronnej ustawy o mniejszościach narodowych mogłoby wzmocnić spójność prawną i w praktyce ułatwić mniejszościom narodowym korzystanie ze wsparcia ze strony państwa.

- Polska powinna wspierać dotychczasowe starania służące rozwiązywaniu kwestii dotyczących pomników i cmentarzy mających znaczenie dla wielu mniejszości narodowych, w tym Niemców, Ukraińców, Żydów, Łemków i Karaimów. Starania te powinny być podejmowane w duchu tolerancji, dialogu międzykulturowego i konsultacji z zainteresowanymi. To samo dotyczy żądań wielu mniejszości narodowych, w tym Ukraińców, Słowaków, Ormian, Rosjan i Białorusinów dotyczących utworzenia i wspierania centrów kulturowych, muzeów i bibliotek.

- Pomimo zwykłych audycji radiowych i telewizyjnych nadawanych w językach wielu mniejszości narodowych, w sektorze medialnym można wprowadzić ulepszenia zwłaszcza w zakresie dodatkowych programów radiowych i geograficznego zasięgu audycji dla rozproszonych mniejszości narodowych. Większe znaczenie powinno się przywiązywać do stałego angażowania osób należących do mniejszości narodowych w przygotowywanie programów adresowanych do mniejszości.

- Istotne jest, by wykorzystanie wszelkich środków na rzecz utrzymania szkół prowadzących nauczanie języków i w językach mniejszości narodowych było konsultowane z zainteresowanymi, zwłaszcza w odniesieniu do szkół litewskich, których sytuacja spotkała się ostatnio z większym zainteresowaniem ze strony władz.

- Pomimo starań ze strony rządu, wciąż istnieją problemy związane ze stosowaniem postanowień Konwencji ramowej w stosunku do Romów. Konsultacje z Romami mają kluczowe znaczenie dla realizacji nowo przyjętego Programu dla Romów. Konieczne są również dalsze działania będące reakcją na przypadki dyskryminacji i zapewniające równe szanse w dostępie do edukacji.

- Chociaż udział w sprawach publicznych na szczeblu lokalnym i regionalnym jest zadowalający, istnieje oczywista potrzeba wspierania udziału osób należących do mniejszości narodowych w życiu publicznym na poziomie krajowym.

2. Zaleca, by Polska zwróciła należytą uwagę na wnioski ujęte powyżej w części 1, a także na różne uwagi zawarte w opinii Komitetu Doradczego.

3. Zaprasza Rząd Polski zgodnie z postanowieniami rezolucji (97) 10:
a. do kontynuowania dialogu prowadzonego z Komitetem Doradczym;
b. do regularnego informowania Komitetu Doradczego o środkach podejmowanych w odpowiedzi na wnioski i zalecenia przedstawione powyżej w części 1 i 2.