newsletter | mapa serwisu | strona główna | pełna wersja | wybierz serwis: PL | EN

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji


wersja POCKET PC

Historia Ministerstwa

Po I wojnie światowej

Pod koniec I wojny światowej władze Niemiec i Austro - Węgier wyraziły zgodę na zorganizowanie polskiej władzy wykonawczej w postaci Rady Ministrów i poszczególnych resortów. Dekretem z dnia 3 stycznia 1918 roku powołano m.in. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Początkowo zagadnienia bezpieczeństwa publicznego stanowiły jedynie drobny wycinek zakresu kompetencji MSW. Bezpieczeństwem publicznym zajmował się wydział policji znajdujący się w sekcji administracyjnej. Do głównych zadań realizowanych przez MSW należały:

  • Ogólny zarząd krajowy,
  • Dozór samorządu terytorialnego,
  • Nadzór nad prasą i wszelkimi stowarzyszeniami,
  • Sprawy policji.

Obok spraw porządkowych resort spraw wewnętrznych zajmował się przestępczością kryminalną i polityczną. Minister Spraw Wewnętrznych odpowiedzialny był za bezpieczeństwo i spokój publiczny w całym państwie.

Prawne i polityczne kształtowanie się II Rzeczypospolitej oddziaływało także na zmiany strukturalne MSW. Zakres kompetencji MSW systematycznie rozszerzał się poprzez pochłanianie niektórych ministerstw lub przejmowanie od nich pewnych dziedzin administracji publicznej.

Okres międzywojenny (1919 - 1939 rok)

W II Rzeczypospolitej Ministerstwo Spraw Wewnętrznych uważane było za najważniejszy resort, ponieważ jego działalność decydowała o podstawowych problemach funkcjonowania państwa. Minister Spraw Wewnętrznych sprawował zarząd nad wszystkimi sprawami wewnętrznymi, które nie były zastrzeżone dla innych ministrów rządu oraz był szefem służby bezpieczeństwa. Najważniejszym zadaniem ministra był nadzór nad działalnością podległych mu organów bezpieczeństwa, do których należały centralne i terenowe organy MSW, Policja Państwowa, częściowo policja specjalna - administracyjna i formacje wojskowe ochraniające granice.

Organizację i zakres działania MSW określał statut organizacyjny, na podstawie którego powołano następujące departamenty:

  • organizacyjny,
  • polityczny,
  • samorządowy,
  • administracyjny,
  • służby zdrowia.

W strukturze Ministerstwa brakowało jednak odpowiedniej komórki wewnętrznej, która koncentrowałaby wszystkie sprawy z zakresu bezpieczeństwa i mogła samodzielnie podejmować określone działania wykonawcze. W tym celu, 20 maja 1919 roku, MSW wydało okólnik na podstawie którego, utworzono dział zajmujący się wyłącznie zagadnieniami bezpieczeństwa. Zmiana struktury ministerstwa wprowadziła jego podział na cztery departamenty: ogólny, administracyjny, bezpieczeństwa publicznego i pracy oraz samorządowy.

Struktura MSW była w późniejszym czasie jeszcze wielokrotnie zmieniana. W konsekwencji powstały cztery dodatkowe biura - wojskowe, osobowe, organizacyjne i inspekcyjne. W tym czasie, zmiany w strukturze Ministerstwa charakteryzowały się dowolnością i nie znajdowały swojego uzasadnienia w praktyce. Dlatego Rada Ministrów rozporządzeniem z 28 października 1920 roku ustaliła ogólne zasady organizacji urzędowania ministerstw. Na jej podstawie 13 stycznia 1921 roku uchwalono statut organizacyjny MSW. Zgodnie z nim podstawowymi jednostkami wewnętrznymi ministerstwa stały się departamenty kierowane przez dyrektorów.
W tym samym roku doszło także do zmiany w statucie organizacyjnym MSW. Przeobrażeniom uległy wydziały. W departamencie bezpieczeństwa publicznego i prasy powstał wydział ochrony granic zajmujący się sprawami cudzoziemców, paszportów, repatriacji i deportacji osób. Zlikwidowano wydział stowarzyszeń.

Kolejne poważne zmiany organizacyjne miały miejsce w 1925 roku. Ministrowi Spraw Wewnętrznych przypisano nadzór nad Komendą Główną Policji Państwowej, Korpusem Ochrony Pogranicza i Głównym Urzędem Statystycznym oraz Departamentem Politycznym. Ten ostatni powstał z połączenia departamentu publicznego i prasy. Departament Polityczny odpowiedzialny był za podstawowe zadania z dziedziny bezpieczeństwa. Dzielił się na trzy wydziały: społeczno polityczny, narodowościowy i bezpieczeństwa, a te z kolei na osiem referatów: ogólny, bezpieczeństwa, informacyjny, organizacji wywrotowych, zapobiegawczy, nacjonalistycznych organizacji polskich, ukraińskiego ruchu nielegalnego, ruchu zawodowego i referat VIII - Berezy Kartuskiej (od 1934 roku). Departament Polityczny MSW reprezentował na szczeblu centralnym organy polityczne, a w szczególności policję polityczną.

Za zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego w terenie odpowiedzialny był - jako przedstawiciel rządu - wojewoda oraz starosta, który podlegał bezpośrednio wojewodzie oraz był zwierzchnikiem komendanta powiatowego policji państwowej.

Po II wojnie światowej

Po wojnie, władzę w Polsce przejęły władze komunistyczne, które doprowadziły do zmiany ustroju politycznego i utworzyły komunistyczne struktury polityczne i administracyjne. Zapewnieniem bezpieczeństwa zajął się Resort Bezpieczeństwa Publicznego, który został utworzony dekretem z dnia 21 lipca 1944 roku o powołaniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego i jego 13 resortów.

Wraz z przekształceniem PKWN w Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej, 31 grudnia 1944 roku resort zmienił nazwę na Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego.

Dnia 7 grudnia 1954 roku Rada Państwa wydała dekret znoszący MBP, a w jego miejsce powołano dwie odrębne instytucje: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów. W wyniku reorganizacji system bezpieczeństwa upodobniono do wzoru radzieckiego. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych powołano jako urząd zwierzchni w stosunku do Milicji Obywatelskiej, Służby Więziennej, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Wojsk Ochrony Pogranicza i Straży Pożarnej.

Na podstawie ustawy z dnia 13 listopada 1956 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przejęło także pełen zakres obowiązków po Komitecie do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego.

Po 1990 roku

Powrót do tradycji sprzed II wojny światowej nastąpił dopiero w 1990 roku. Po upadku komunizmu nastąpiły zmiany w systemie władzy w Polsce. Naczelnym organem administracji państwowej realizującym politykę państwa w dziedzinie ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego stał się Minister Spraw Wewnętrznych, którego Urząd powołano 6 kwietnia 1990 roku. Do zakresu działania Ministra należały m.in.:

  • ochrona bezpieczeństwa państwa:
    • ochrona podstawowych interesów politycznych i gospodarczych państwa,
    • zapobieganie i wykrywanie przestępstw szpiegostwa i terroryzmu oraz ściganie ich sprawców,
    • nadzór nad Urzędem Ochrony Państwa,
  • ochrona bezpieczeństwa obywateli oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego:
    • zapewnienie ochrony przed bezprawnymi zamachami na życie i zdrowie ludzkie, dorobek materialny i kulturalny społeczeństwa,
    • zachowanie porządku publicznego,
    • zapobieganie przestępczości oraz zjawiskom kryminogennym,
    • nadzór nad Policją,
  • ochrona granicy państwowej,
  • nadzór nad Strażą Graniczną,
  • ochrona przeciwpożarowa,
  • nadzór nad Strażą Pożarną,
  • administracja spraw wewnętrznych,
  • koordynacja działań porządkowo – ochronnych w razie klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu powszechnemu,
  • wspieranie działalności naukowej i społecznej, podejmowanej na rzecz przeciwdziałania przestępczości i zjawiskom kryminogennym,
  • ogólna koordynacja działań w zakresie ochrony tajemnicy państwowej i służbowej.

Ponadto, Ministrowi Spraw Wewnętrznych podlegały Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe oraz Jednostka Wojskowa Nr 1004 – Biuro Ochrony Rządu. Doradztwo i konsultacje w sprawach należących do zakresu działania Ministra prowadził Polityczny Komitet Doradczy, powołany 9 lipca 1990 roku.

W 1996 roku, w ramach reformy centrum administracyjno – gospodarczego Rządu do struktury Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przyłączono dział administracji. W wyniku zmian organizacyjnych, nadzór nad Urzędem Ochrony Państwa przekazany został Prezesowi Rady Ministrów. Na mocy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 1996 r. utworzono Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Dotychczas z resortem spraw wewnętrznych związani byli:

  • Krzysztof Kozłowski - 06.07.1990 – 12.01.1991
  • Henryk Majewski - 12.01.1991- 21.12.1991
  • Antoni Macierewicz - 23.12.1991 – 05.06.1992
  • Andrzej Milczanowski - 05.06.1992 – 10.07.1992 Sekretarz Stanu, Kierownik MSW,
    11.07.1992 – 22.12.1995 Minister Spraw Wewnętrznych
  • Jerzy Konieczny - 29.12.1995 – 07.02.1996
  • Zbigniew Siemiątkowski - 07.02.1996 – 01.01.1997
  • Leszek Miller - 01.01.1997 – 14.11.1997
  • Janusz Tomaszewski - 14.11.1997 – 03.09.1999
  • Janusz Pałubicki - 03.09.1999 – 07.10.1999 Zastępujący Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
  • Marek Biernacki - 07.10.1999 - 19.10.2001
  • Krzysztof Janik - 19.10.2001 - 21.01.2004
  • Józef Oleksy - 21.01.2004 - 21.04.2004
  • Jerzy Szmajdziński - 21.04.2004 - 02.05.2004 Zastępujący Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
  • Ryszard Kalisz - 02.05.2004 - 31.10.2005
  • Ludwik Dorn - 31.10.2005 - 07.02.2007
  • Janusz Kaczmarek - 08.02.2007 - 08.08.2007
  • Władysław Stasiak - 08.08.2007 - 16.11.2007
  • Grzegorz Schetyna od 16.11.2007

Powrót
Drukuj
Generuj plik PDF
Poleć stronę znajomemu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
Piątek, 9 stycznia 2009, data aktualizacji serwisu: 09.01.2009 o godzinie 18:19
?1998-2009 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wszystkie Prawa Zastrzeżone.