Aktualności

Strona znajduje się w archiwum.

Data publikacji 05.06.2014

Wyjątkowy funkcjonariusz: St. sierż. SG Mińczuk uratował życie kilkunastu osobom


- Wracałem z patrolu z koleżanką ze Straży Granicznej. Nagle zobaczyliśmy, że kierowca autobusu zachowuje się nienaturalnie. Ruszyliśmy w jego kierunku. Nim zdążyliśmy podejść, pojazd, którym jechaliśmy, uderzył z ogromną siłą w drzewo – wspomina st. sierż. SG Mariusz Mińczuk z Placówki Straży Granicznej w Węgorzewie. – Kilka osób zostało ciężko rannych. Musieliśmy im udzielić pomocy. Było naprawdę trudno – dodaje. Wieloletnie doświadczenie w Mazurskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym pozwoliło mu zachować zimną krew. Ratownikowi wiele zawdzięczają nie tylko uczestnicy tego wypadku. Mężczyzna uratował życie kilkunastu innym osobom, a jego zasługi docenił sam prezydent Lech Kaczyński. Przedstawiamy kolejną odsłonę z cyklu „Wyjątkowy funkcjonariusz”.

 – Z przyzwyczajenia noszę przy sobie podstawowe opatrunki i rękawice. Nigdy nie wiadomo, co może się wydarzyć – mówi st. sierż. SG Mariusz Mińczuk. Tak jak podczas pieszego patrolu przy granicy. Wraz z koleżanką po fachu wracali autobusem z terenu. Gdy zobaczyli, że kierowca autobusu źle się poczuł, postanowili od razu interweniować. Nagle pojazd uderzył w drzewo. – Mnie udało się uniknąć obrażeń. Koleżanka uderzyła w fotel. Na szczęście były to tylko niegroźne potłuczenia. Gorzej było z pasażerami. Kilku z nich było naprawdę ciężko rannych – wspomina wydarzenia z 2010 roku sierż. Mińczuk.

Natychmiast wezwał pomoc i zajął się poszkodowanymi. – Musieliśmy zabezpieczyć kilkoro najciężej rannych. Kierowca wkrótce odzyskał przytomność. Pasażerowie byli przestraszeni, jedna z kobiet głośno płakała. Było naprawdę trudno - opowiada funkcjonariusz. Podkreśla, że był to dla niego poważny sprawdzian. - Masowy wypadek – tego nie było nawet na szkoleniach, a musiałem sobie poradzić  – mówi. Dodaje, że jest wdzięczny koleżance z patrolu, bo choć nie była ratownikiem, nie spanikowała. Równie mocno zaangażowała się w pomoc poszkodowanym aż do przyjazdu ratowników medycznych.

 Bo to tak już jest, że znajduję się we właściwym miejscu i o właściwej porze

st. sierż. SG Mariusz Mińczuk

- Bo to tak już jest, że znajduję się we właściwym miejscu i o właściwej porze – mówi. Tak też było, gdy podczas innego patrolu pomógł mężczyźnie, który przewrócił się na ulicy. – To było niebezpieczne miejsce, na wzgórzu. Najpierw trzeba było zadbać o bezpieczeństwo, a później udzielić pomocy – opowiada. Dodaje, że mężczyzna stracił przytomność, mocno krwawił, dławił się krwią. Pomoc przyszła w porę. Przeżył.

Mazurski ratownik

Mariusz Mińczuk od wielu lat ochotniczo i zawodowo pomaga innym. Szczególnie na mazurskich jeziorach, które zna już od podszewki. – Zaraził mnie tym mój tato. To on zabierał mnie nad wodę. Pracuje na co dzień w Mazurskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym w Stacji Ratowniczej w Skłodowie. Niedawno obchodziliśmy 15-lecie działalności MOPR na Wielkich Jeziorach Mazurskich. Dodaje, że stacja ratownicza w Skłodowie to jak drugi dom.. – Tata jest ratownikiem, siostra i szwagier też tam pracują. Ja angażuję się ochotniczo, odkąd wstąpiłem do straży– dodaje.

Wiele wysiłku kosztuje go godzenie dwóch służb. Wie jednak, że warto. – Satysfakcji z pomocy innym nie da się niczym zastąpić – odpowiada. Wspomina wtorek 21 sierpnia 2007 roku. Te dwa słowa na Mazurach to metafora tragedii. Zaczęło się od nagłego, porywistego wiatru. Potem zimny deszcz, grad i coraz większe fale na jeziorach. Zazwyczaj spokojna tafla wody zamienia się w śmiercionośny żywioł, który jakby bez wysiłku pokonywał kolejne łódki.

- Wszystko działo się tak szybko. Byłem wtedy sternikiem wodnej karetki wypadkowej. Pamiętam widok tych łódek, która jedna przez drugą przewracały się na jeziorze. Widziałem ludzi pływających wokół nich w wodzie. Już z daleka modliłem się, żeby nikt nie był uwięziony pod łódką – wspomina dramatyczne wydarzenia st. sierż. SG Mińczuk.

Najbardziej bał się, że będzie trzeba organizować akcję wchodzenia pod wodę, by ratować ludzi uwięzionych pod spodem. – Miałem na pokładzie samych ratowników medycznych. Według przepisów nie mogłem ich zostawić i wejść do wody – opowiada. Serce waliło mu jak młot, a w głowie rozgrywał się dylemat. Gdy tylko podpływał, dopytywał, czy wszyscy są wokół łódki. Całe szczęście, że byli. Po chwili zobaczył też za sobą nadpływającą pomoc ratowników wodnych.

Najbardziej wzruszył go jednak uratowany kilkuletni chłopiec. – Miał może 7-8 lat. Trzymał się koła ratunkowego i trząsł z zimna. Gdy byłem już bardzo blisko, powiedziałem, by puścił się jedną ręką i mi ją podał. Chłopiec poczuł się już tak pewnie w naszej obecności, że puścił dwie. W sekundzie poszedł pod wodę. Szybko wychyliłem się i złapałem malca. Zachłysnął się wodą. Zmarzniętego zaprowadziłem do kabiny. Pytam: „wszystko ok?” Jego twarz złagodniała. „Ok. A jak szybko ta motorówka pływa?” – zapytał mnie. Uśmiechnąłem się. Wiedziałem, że z chłopcem wszystko dobrze – opowiada st. sierż. SG Mińczuk.

Zaangażowanie i odwaga

W trakcie tych wspomnień skupia się na detalach, obrazkach, które utkwiły mu w pamięci. Dopiero zapytany o liczbę uratowanych tego dnia osób przyznaje, że było ich sporo. – Dorośli, dzieci, okoliczni mieszkańcy i cudzoziemcy –wymienia. Wśród nich 17 tych, którzy właśnie st. sierż. SG Mińczukowi zawdzięczają bezpieczny powrót na ląd. Przyznaje skromnie: wykonywałem to, co każdy ratownik tego dnia by zrobił, nie oczekuję za to niczego. Uratowani nie szczędzili wdzięczności. – To było miłe, choć zupełnie niepotrzebne. A jeden pan to nawet z kamerą przyszedł. Filmował nas i prowadził narrację: a oto ratownicy, którzy uratowali nam życie – wspomina.

Wagę zaangażowania i odwagę st. sierż. SG Mińczuka docenił prezydent Lech Kaczyński. Uwieńczeniem wieloletnich działań kierownika stacji ratownictwa wodnego w Skłodowie był również „Brązowy Krzyż Zasługi” oraz „Medal za ofiarność i odwagę”, którymi został odznaczony. – Byłem zaskoczony, że mnie wytypowano, ale nie zastanawiałem się nad tym dłużej. Dopiero, gdy zostałem uhonorowany, dotarło do mnie. Ile znaczy odznaczenie państwowe zrozumiałem, gdy wstąpiłem do Straży Granicznej – wspomina.

 

Zawsze mnie do służby ciągnęło. Tym bardziej, że przyjrzałem się pracy strażników, gdy mieszkałem w przygranicznej miejscowości. Zrozumiałem, że to służba dla mnie

st. sierż. SG Mariusz Mińczuk

W mundurze pogranicznika jest od 15 grudnia 2008 roku. – Zawsze mnie do służby ciągnęło. Tym bardziej, że przyjrzałem się pracy strażników, gdy mieszkałem w przygranicznej miejscowości. Zrozumiałem, że to służba dla mnie. Praca w terenie, kontakt z ludźmi – wymania największe zalety. – I jeszcze terenowe samochody, rzecz jasna – śmieje się. Dziś jest na stanowisku Kierownika Zespołu Służby Granicznej. – Kieruję odprawą patroli, przyjmuję informacje, podaję je dalej –opowiada sierżant z węgorzewskiej placówki SG.

Służba w SG daje mu sporo satysfakcji. Podobnie, jak praca w MOPR. Właśnie rozpoczęli kolejny letni sezon. – Jeszcze 15 lat temu wszystko wyglądało zupełnie inaczej. Teraz mamy profesjonalny sprzęt, ubiory. Wszystkie nasze działania są szybsze i bezpieczniejsze – mówi. Tylko zachowanie  niektórych ludzi podczas wypoczynku wciąż wymaga poprawy.

Bezpieczny wypoczynek

 - Alkohol – to największy problem. Naprawdę rzadko zdarza się udział w akcji ratowniczej, którą nie poprzedzało spożywanie alkoholu przez wypoczywających. Pod wpływem promili we krwi ludziom do głowy przychodzą różne pomysły. Na przykład w majowy upał wskakują rozgrzani do wody. A przecież woda jest jeszcze zbyt zimna  – mówi. 

Wspomina poszukiwania mężczyzny, który pijany wskoczył do jeziora i już z niego nie wypłynął. – Kilkadziesiąt godzin trwały poszukiwania. Ratownicy odnaleźli ciało, miesiąc później – opowiada. I dodaje: Płynąc do akcji chcemy tego człowieka przywieźć ze sobą całego i zdrowego. Gdy to się nie udaje - pozostaje żal. Przeżywamy to. Wszyscy ratownicy – dodaje.

Marzy, by ten rok był spokojniejszy. – Ubiegły był naprawdę tragiczny pod względem utonięć – mówi i apeluje o rozwagę, bo choć kocha swoją pracę, interweniować chciałby jak najrzadziej. 

Mapa serwisu