Zasady pomocy dla repatriantów i przybyłych wraz z nimi członków najbliższej rodziny określone w ustawie o repatriacji przewidują możliwość udzielenia pomocy w następujący sposób:

1. Pomoc finansowa:

• Częściowy zwrot kosztów podróży
• zasiłek na zagospodarowanie i bieżące utrzymanie,
• zasiłek szkolny na pokrycie kosztów związanych z podjęciem nauki w Polsce przez małoletnie dzieci repatrianta.

Ponadto repatriantowi, który przybył do Polski z terenów azjatyckich byłego ZSRR i poniósł koszty związane z remontem lub adaptacją lokalu mieszkalnego w miejscu osiedlenia się w RP udziela się pomocy ze środków budżetu państwa na częściowe pokrycie poniesionych kosztów. Repatriantowi, który przybył z terenów innych niż ww., wspomniana pomoc może być udzielona, jeśli znajduje się on w szczególnie trudnej sytuacji.

2. Zapewnienie możliwości uczestniczenia w kursach nauki języka polskiego i adaptacji w społeczeństwie polskim.
Niedostateczna znajomość języka polskiego, brak rozeznania co do podstaw obowiązującego w Polsce porządku prawnego, ekonomicznego, socjalnego utrudnia repatriantom przybywającym z drastycznie innej rzeczywistości społeczno-kulturowej i prawno - ustrojowej adaptację w nowym miejscu zamieszkania. Dzięki kursom języka polskiego oraz kursom adaptacyjnym repatrianci doskonalą swoją znajomość języka ojczystego, poznają historię i kulturę polską oraz dowiadują się o przysługujących im prawach, takich jak:

• prawo do polskiej emerytury dla osób w wieku emerytalnym;
• prawo do zaliczenia wysługi lat pracy za granicą do wysokości tejże emerytury jak i wysokości zasiłku dla bezrobotnych;
• prawo do uczestniczenia w organizowanych przez Urzędy Pracy zajęciach z zakresu przekwalifikowania zawodowego;
• prawo do preferencyjnego kredytu dla osób pragnących się usamodzielnić zawodowo, itp.

Osobie, której wydano decyzję o przyrzeczeniu wydania wizy w celu repatriacji, a okoliczności uniemożliwiły jej poznanie języka polskiego, konsul może zapewnić pokrycie kosztów uczestnictwa w kursie języka polskiego.

3. Aktywizacja zawodowa
Repatrianci stanowią zróżnicowaną grupę osób. Różne jest ich wykształcenie i kwalifikacje zawodowe, co ma ogromny wpływ na możliwości adaptacyjne w społeczeństwie polskim. repatriantów. Z myślą o problemach, z jakimi mogą spotkać się repatrianci poszukujący pracy, ustawodawca przewidział formy tzw. aktywizacji zawodowej repatriantów, zwiększające ich szanse na uzyskanie zatrudnienia.
Pracodawca, który zatrudni repatrianta w pełnym wymiarze czasu pracy, może otrzymać od gminy zwrot części kosztów poniesionych na:

• wynagrodzenia, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne,
• wyposażenie stanowiska pracy,
• szkolenie zawodowe repatrianta.

Zgodnie z intencją ustawodawcy pomoc ta powinna zostać udzielona repatriantowi możliwie szybko - najlepiej w ciągu pierwszego roku od jego przybycia do Polski na podstawie wizy repatriacyjnej.

Pracodawca powinien wiedzieć, że:

• podstawą jakiegokolwiek zwrotu kosztów jest umowa zawarta z Zarządem Gminy.
• aktywizacja zawodowa może być realizowana w ciągu 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego.
• przez okres dwóch lat gmina może zwracać pracodawcy koszty ponoszone przez niego z tytułu zatrudnienia repatrianta w pełnym wymiarze czasu pracy (koszt wynagrodzenia, nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne). Warunkiem zwrotu ww. kosztów jest zatrudnienie repatrianta przez co najmniej 48 miesięcy;
• może również otrzymać zwrot kosztów szkolenia zatrudnionego przez siebie repatrianta, jeśli repatriant nie posiadał żadnych kwalifikacji lub posiada takie, na które nie ma zapotrzebowania na lokalnym rynku pracy. Zatrudnienie przeszkolonego repatrianta przez minimum 24 miesiące jest warunkiem refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów (maksymalna wysokość refundacji to równowartość trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia);
• można stosować jedną lub kilka wymienionych form aktywizacji zawodowej, jednak łączna kwota związanych z tym wydatków nie może przekroczyć dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia;
• powyższe formy aktywizacji zawodowej finansowane będą w formie dotacji celowej ze środków wyodrębnionych na ten cel w budżetach wojewodów; te z kolei pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa "Pomoc dla repatriantów".

Informacje na temat aktywizacji zawodowej repatriantów znajdują się w Rozdziale 6 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (art. 23 - 28).
 

zwrot kosztów podróży w postaci ryczałtu (równowartość tej kwoty konsul będzie mógł wypłacić osobie, której wydał wizę repatriacyjną, a która nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów podróży do RP),