Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji - wersja tekstowa


strona główna




SPRAWY WEWNĘTRZNE - | ADMINISTRACJA PUBLICZNA - | INFORMATYZACJA - | WYZN. RELIGIJNE I MN. NARODOWE - | MINISTERSTWO - |


Projekt ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego - wersja graficzna tekstu

Projekt ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego


Projekt z dnia 24 czerwca 2003 r.

USTAWA
z dnia ...... 2003 r.

o  wyborze  członków  Parlamentu  Europejskiego 1)

Rozdział 1

Przepisy  ogólne

Art. 1.

Ustawa określa zasady i tryb zgłaszania kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego, przeprowadzania w Rzeczypospolitej Polskiej wyborów do Parlamentu Europejskiego i zasady uczestniczenia w nich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, jak i innych obywateli Unii Europejskiej, oraz zasady prowadzenia i finansowania kampanii wyborczej,  warunki ważności wyborów, a także warunki sprawowania mandatu członka Parlamentu Europejskiego.2)

Art. 2.

1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wybiera się 50 członków Parlamentu Europejskiego według zasady proporcjonalności.

2.  Wybory członków Parlamentu Europejskiego są wolne, powszechne i bezpośrednie oraz przeprowadzane w głosowaniu tajnym.

3.  W wyborach członków Parlamentu Europejskiego głosować można tylko osobiście i tylko jeden raz.

Art. 3.

Członków Parlamentu Europejskiego wybiera  się na lat pięć.

Art. 4.

Członkowie Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami społeczności obywateli Unii Europejskiej; nie są związani instrukcjami wyborców i nie mogą być odwołani.

Art. 5.

Mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem stanowiska:

1)  członka Komisji Wspólnot Europejskich;

2)  sędziego, rzecznika generalnego lub kanclerza Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot  Europejskich albo Sądu Pierwszej Instancji;

3)  członka Zarządu  Europejskiego Banku Centralnego;

4)  członka Izby Obrachunkowej Wspólnot Europejskich;

5)   Rzecznika  Praw  Obywatelskich Wspólnot Europejskich;

6) członka Komitetu Ekonomicznego i Społecznego Wspólnot Europejskich oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;

7)  członka komitetów lub innych ciał powołanych stosownie do postanowień Traktatów ustanawiających Europejską Wspólnotę Gospodarczą i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej w celu zarządzania funduszami Wspólnot albo wykonujących stałe bezpośrednie zadania administracyjne;

8) członka Rady Dyrektorów, Komitetu Zarządzającego lub funkcjonariusza Europejskiego Banku Inwestycyjnego;

9) czynnego urzędnika lub pracownika instytucji Wspólnot Europejskich albo Europejskiego Banku Centralnego.

Art. 6.

1.      Mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można łączyć z sprawowaniem mandatu posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej albo senatora Rzeczypospolitej Polskiej.

2.      Członek Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie w Rzeczypospolitej Polskiej  członkiem Rady Ministrów ani  sekretarzem stanu oraz zajmować stanowiska lub funkcji, których stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła lub senatora.

 

Rozdział 2

Prawa wyborcze

Art. 7.

1. Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) członków Parlamentu Europejskiego ma  każdy obywatel polski stale zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat i jest umieszczony w rejestrze wyborców.

2.      Nie mają  prawa wybierania osoby :

1)      pozbawione praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu;

2)      pozbawione praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

3)      ubezwłasnowolnione prawomocnym orzeczeniem sądu.

 

Art. 8.

1.  Prawo wybierania członków Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej ma również obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz  stale zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest umieszczony w rejestrze wyborców.

2.  Prawa wybierania  nie ma osoba pozbawiona  praw wyborczych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego jest obywatelem.

Art. 9.

Prawo kandydowania (bierne prawo wyborcze) do Parlamentu Europejskiego przysługuje osobie mającej  prawo  wybierania,  która  najpóźniej w dniu głosowania kończy  21 lat  i od  5  lat  stale  zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

 

Rozdział 3

Zarządzanie wyborów

Art. 10.

1. Wybory członków Parlamentu Europejskiego odbywają się  w okresie wyborczym ustalonym zgodnie z  przepisami  prawa obowiązującego w Unii Europejskiej.

2. Wybory członków Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej zarządza  Prezydent  Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później niż na 90 dni przed dniem  wyborów,  wyznaczając ich datę na dzień wolny od pracy w okresie wyborczym, o którym mowa w ust. 1. W  postanowieniu  podaje się do wiadomości publicznej liczbę członków Parlamentu Europejskiego wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej.

3.  Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, ogłasza się także w języku angielskim, zwanym dalej „językiem roboczym”.

Art. 11.

1.  Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje się do wiadomości  publicznej  i  ogłasza  w  Dzienniku  Ustaw  Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia zarządzenia wyborów.

2.  W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania czynności wyborczych przewidzianych w ustawie (kalendarz wyborczy).

3.  Jeśli  liczba  członków  Parlamentu  Europejskich  wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej zgodnie z  przepisami  prawa obowiązującego w Unii Europejskiej ulega  zwiększeniu  albo  zmniejszeniu, liczbę  tę  Prezydent  Rzeczypospolitej  podaje  do  wiadomości  publicznej  w  postanowieniu,  o  którym  mowa  w  art.  10  ust. 2.

Rozdział 4

Organy wyborcze

Art. 12.

1. Wybory  przeprowadzają:

1)      Państwowa Komisja Wyborcza

- powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja  wyborcza  do  Sejmu    Rzeczypospolitej Polskiej  i  do  Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499, Nr 74, poz. 786, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 113, poz. 984 i Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507), zwanej dalej „Ordynacją wyborczą do Sejmu i do Senatu”;

2) okręgowe komisje wyborcze;

3) obwodowe komisje wyborcze

 - powoływane na zasadach określonych w Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

2.  Do Państwowej Komisji Wyborczej, okręgowych i obwodowych komisji wyborczych  stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze  wydane na ich podstawie.

Art. 13.

1. Można być członkiem tylko jednej komisji wyborczej. Nie mogą być członkami komisji kandydaci na członków Parlamentu Europejskiego, pełnomocnicy wyborczy i pełnomocnicy finansowi komitetów wyborczych oraz mężowie zaufania.

2. Członkowie komisji tracą członkostwo w komisji z dniem podpisania zgody na kandydowanie na członka Parlamentu Europejskiego bądź objęcia funkcji pełnomocnika lub męża zaufania, o których mowa w ust. 1.

3. Członkowie  komisji  nie mogą  prowadzić  kampanii  wyborczej na rzecz poszczególnych kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego oraz list kandydatów.

Art. 14.

Do członków  komisji  wyborczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 35  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

 

Rozdział 5

Spis wyborców

Art. 15.

1. Osoby, którym przysługuje prawo wybierania w wyborach członków Parlamentu Europejskiego, wpisuje się do spisu wyborców.

2.  Wyborca  może być wpisany  do spisu wyborców tylko w jednym  obwodzie  głosowania.

3.      Obywatel Unii Europejskiej, niebędący obywatelem polskim, który stale zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wpisywany  jest  do  spisu  wyborców, jeśli  został  umieszczony  w stałym  rejestrze  wyborców,  na  zasadach  określonych w Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

 

Art. 16.

1.  Spis wyborców służy do przeprowadzania głosowania w  wyborach członków Parlamentu Europejskiego.

2.  Spis wyborców jest sporządzany i aktualizowany przez gminę jako zadanie zlecone, na podstawie stałego rejestru wyborców w gminie, prowadzonego na zasadach określonych w  przepisach  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Spis wyborców sporządza się w 2 egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania, według miejsca zamieszkania wyborców, najpóźniej w 14 dniu przed dniem wyborów.

4.  W spisie wyborców umieszcza się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i adres zamieszkania wyborcy.

5.   Zmiany  w  spisie wyborców mogą być dokonywane tylko w  przypadkach określonych  w przepisach, o których mowa w art. 17.

6.      Jeden egzemplarz spisu wyborców przekazuje się w przeddzień wyborów przewodniczącemu właściwej obwodowej komisji wyborczej.

 

Art. 17.

1.  Do wyborców niepełnosprawnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 18 Ordynacji wyborczej do  Sejmu  i  do Senatu.

2.  Do  wyborców  przebywający  czasowo na  obszarze gminy stosuje się odpowiednio przepisy  art. 19 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Do sporządzania spisów wyborców  w szpitalach i zakładach pomocy społecznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 1 i  2  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

4.  Do sporządzania spisów wyborców  w zakładach karnych i aresztach śledczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 3-  5  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

5.  Do żołnierzy pełniących zasadniczą lub okresową służbę wojskową oraz pełniących służbę w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych lub odbywających ćwiczenia i przeszkolenie wojskowe, a także junaków odbywający zasadniczą służbę w obronie cywilnej poza miejscem stałego zamieszkania stosuje się odpowiednio przepisy art. 21  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

 

Art. 18.

1.      Zaświadczenia o prawie do głosowania wydaje urząd gminy stosownie do przepisów art. 23 ust. 1  Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

2.       O dopisaniu lub wpisaniu do spisu wyborców osób, o których mowa w art. 17
ust. 1 – 5, niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy ze względu na miejsce ich stałego zamieszkania lub ostatniego zameldowania na pobyt stały.

 

Art. 19.

1.   Spis wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.

2.  Wójt lub burmistrz (prezydent miasta), który sporządził spis wyborców, powiadamia wyborców, w sposób zwyczajowo przyjęty, o sporządzeniu spisu oraz o miejscu i czasie jego udostępniania.

 

Art. 20.

1.  Każdy może wnieść odpowiednio do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), który sporządził spis wyborców, reklamację w sprawie nieprawidłowości sporządzenia spisu.

2. W sprawach, o których mowa  w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 15  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu, z tym że terminy rozpatrzenia reklamacji i wniesienia skargi do sądu rejonowego wynoszą dwa dni.

 

Art. 21.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia:

1)      sposób sporządzenia i udostępniania spisu wyborców, ustalając w szczególności:

a)      wzór spisu,

b)      metody jego aktualizacji,

c)      wzór wniosku o udostępnienie spisu,

d)      wzory wykazów osób przebywających w szpitalach, zakładach opieki społecznej, zakładach karnych i aresztach śledczych, w których utworzono obwody głosowania,

e)      wzór zawiadomienia o dopisaniu lub o wpisaniu wyborcy do spisu w innym obwodzie głosowania,

-         uwzględniając odrębności przy sporządzaniu spisu dla gmin mających status miasta oraz dla obwodów utworzonych w szpitalu, zakładzie opieki społecznej, zakładzie karnym lub areszcie śledczym, przypadki w których następuje dopisanie lub wykreślenie ze spisu wyborców, miejsce, czas i formę udostępnienia spisu;

2) wzór zaświadczenia o prawie do głosowania uwzględniający dane umożliwiające identyfikację osoby, której zaświadczenie dotyczy oraz sposób jego wydawania.

 

Rozdział 6

Okręgi wyborcze

Art. 22.

W celu przeprowadzenia wyborów członków  Parlamentu  Europejskiego tworzy się na obszarze Rzeczypospolitej  Polskiej  wielomandatowe okręgi wyborcze.

Art. 23.

1.   Podział  na  okręgi  wyborcze,  ich  numery  i  granice, a także siedziby  okręgowych  komisji wyborczych  określa  załącznik  do  ustawy.

2.  Informacje o okręgu wyborczym podaje się do publicznej wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w  45 dniu przed dniem wyborów. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.

3.      Informacje, o których mowa w ust. 2, podaje się do wiadomości publicznej także w języku roboczym.

 

Rozdział  7

Obwody głosowania

Art. 24.

1.   Głosowanie w wyborach członków Parlamentu Europejskiego przeprowadza się w stałych obwodach głosowania utworzonych na obszarze gminy na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. Nr 95, poz. 602 i Nr 160 poz. 1060 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497 i Nr 89, poz. 971 oraz z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 113, poz. 984 i Nr 127,
poz. 1089).

2.  Do obwodów głosowania, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Zmian w podziale na obwody głosowania, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian granic gminy lub zmiany liczby mieszkańców na obszarze danego obwodu w gminie, dokonuje się na zasadach i w trybie określonym w  ustawie, o której mowa w ust. 1, najpóźniej w  45 dniu przed dniem wyborów.

 

Art. 25.

1.  Informacje o numerach i granicach obwodów głosowania oraz siedzibach obwodowych komisji wyborczych, podaje do wiadomości publicznej przez rozplakatowanie wójt lub burmistrz (prezydent miasta) najpóźniej 30 dnia przed dniem wyborów.

2.   Informację, o której  mowa  w ust. 1,  podaje się także w  języku  roboczym.

 

 

Rozdział 8

Komitety  wyborcze.

Zgłaszanie  list  kandydatów  na  członków  Parlamentu  Europejskiego

Art. 26.

1.  Komitety  wyborcze  w  imieniu  partii  politycznych  lub  wyborców  wykonują czynności wyborcze, a w szczególności: zgłaszają kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego oraz prowadzą, na zasadzie wyłączności, kampanię  wyborczą  na  ich  rzecz.

2.  Do komitetów wyborczych, o których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 96 – 106 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

Art. 27.

1.      Komitet  wyborczy  może  zgłosić  w każdym okręgu wyborczym jedną  okręgową listę kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego, zwaną dalej “listą okręgową”.

2.      Liczba kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego zgłaszanych na liście okręgowej nie może być mniejsza niż 3 i większa niż 9.

3.      Kandydować  można  tylko w  jednym okręgu  wyborczym i tylko z jednej listy okręgowej.

4.      Partie polityczne, które wchodzą w skład koalicji wyborczej, nie mogą zgłaszać list kandydatów  samodzielnie.

Art. 28.

1.  Wyborca  może  udzielić  pisemnego  poparcia  więcej  niż  jednej liście okręgowej. Wycofanie udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.

2.  Wyborca udzielający poparcia liście okręgowej składa podpis obok czytelnie wpisanego swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.

3. Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego listę, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację:

“Udzielam poparcia liście kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego  zgłaszanej przez .............................................................................. (nazwa komitetu wyborczego)  w okręgu wyborczym ...................... (numer okręgu) w wyborach członków Parlamentu Europejskiego zarządzonych na ........................................... (dzień, miesiąc, rok).”.

Art. 29.

1.  Zbieranie podpisów osób popierających listę okręgową może być dokonywane tylko w miejscu, czasie i w sposób, które wykluczają groźbę, podstęp lub stosowanie jakichkolwiek nacisków zmierzających do uzyskania podpisów.

2.  Zabrania się zbierania podpisów osób popierających listę okręgową na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz oddziałów obrony cywilnej, a także skoszarowanych jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

3.  Zabrania się  wynagradzania pieniężnego w zamian za zbieranie lub złożenie podpisu pod zgłoszeniem listy okręgowej.

Art.  30.

Lista okręgowa powinna być poparta, w sposób, o którym mowa w art. 28, podpisami co najmniej 20 000 wyborców stale zamieszkałych w danym okręgu wyborczym.

Art. 31.

1.  Listę okręgową zgłasza się do okręgowej komisji wyborczej najpóźniej do godziny  24.00 w 40 dniu przed dniem wyborów.

2.  Zgłoszenia listy okręgowej dokonuje osobiście, na piśmie, pełnomocnik wyborczy lub upoważniona przez niego osoba, zwani dalej “osobą zgłaszającą listę”. W razie zgłoszenia listy przez upoważnioną przez pełnomocnika osobę do zgłoszenia dołącza się dokument stwierdzający udzielenie upoważnienia, ze wskazaniem zakresu udzielonego upoważnienia, oraz dane upoważnionej przez pełnomocnika osoby: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL.

Art. 32.

1.      Zgłoszenie listy okręgowej powinno spełniać warunki wynikające z przepisów art. 144
ust. 1 –  4, ust. 5 pkt 1 i 2 i ust. 6  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

2.      W  przypadku  zgłoszenia  kandydatury  obywatela  Unii Europejskiej  niebędącego obywatelem polskim,  kandydat  spełniający  warunki  określone w  art. 9,  do pisemnie  wyrażonej  zgody na  kandydowanie jest obowiązany dołączyć:

1)  oświadczenie stwierdzające,  że:

a) został on  wpisany w Rzeczypospolitej Polskiej  do  stałego  rejestru  wyborców  w  gminie,  w  której  stale  zamieszkuje oraz

b) nie  ubiega  się  o  mandat  członka  Parlamentu  Europejskiego  w  innym państwie członkowskim  Unii;

2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego jest obywatelem, że nie pozbawiono go prawa do kandydowania w wyborach w tym państwie lub że organ ten nie posiada informacji o ewentualnym pozbawieniu go tego prawa.

 

Art. 33.

1.  Okręgowa komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie listy okręgowej, bada, w obecności osoby zgłaszającej listę, czy spełnia ono warunki, o których mowa w art. 32, i wydaje osobie zgłaszającej listę pisemne potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia. Wzór potwierdzenia określi Państwowa Komisja Wyborcza.

2.  Arkusze wykazu podpisów  okręgowa  komisja wyborcza numeruje i opatruje każdy arkusz swoją pieczęcią.

3.  Po sprawdzeniu prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów przyjęte arkusze wykazu podpisów komisja przechowuje w zapieczętowanych pakietach. Udostępnienie i rozpieczętowanie pakietów może nastąpić wyłącznie na potrzeby postępowania przed sądami i organami prokuratury, w obecności członka okręgowej komisji wyborczej; o terminie czynności zawiadamia się niezwłocznie osobę zgłaszającą listę.

 

Art. 34.

1.  Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę okręgową zgłoszoną zgodnie z przepisami ustawy, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

2. Jeżeli zgłoszenie ma wady inne niż brak wymaganej liczby prawidłowo złożonych podpisów wyborców, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie 3 dni. W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia o odmowie rejestracji listy w całości lub co do poszczególnych kandydatów. W razie odmowy rejestracji w odniesieniu do niektórych kandydatów listę  rejestruje się w zakresie nieobjętym odmową.

3.  Postanowienie okręgowej komisji wyborczej o odmowie rejestracji, o którym mowa w
ust. 2, wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę. Od postanowienia osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od dnia doręczenia. Od postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia odwołania nie przysługuje środek prawny.

4.  Przy rejestracji list okręgowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 148  i  art. 149  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 35.

1. Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie protokołów rejestracji list okręgowych przyznaje w drodze losowania, najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów, jednolity numer dla list tego samego komitetu wyborczego zarejestrowanych więcej niż w jednym okręgu wyborczym.

2.  Do postępowania w sprawie losowania numerów list okręgowych stosuje się odpowiednio  przepisy art. 150 i art. 151  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 36.

1.  Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych, zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list.

2.  Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, przesyła się dyrektorowi właściwej terytorialnie delegatury Krajowego Biura Wyborczego, który zapewnia jego druk i rozplakatowanie na obszarze okręgu wyborczego najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów. Jeden egzemplarz obwieszczenia przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

3.   Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 2, ogłasza się także w języku roboczym.

 

 

Art. 37.

1.  Okręgowa  komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy okręgowej nazwisko kandydata na członka Parlamentu Europejskiego, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub złożył komisji oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.

2.  Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy nastąpiło wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostaje mniej niż 3 kandydatów, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą  listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 15  dniu przed dniem wyborów; w  takim przypadku  przepisu  art. 30  nie stosuje się.

3.   Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć kandydata lub lista  nie została uzupełniona  z  uwzględnieniem terminu, o którym mowa w ust. 2,  a  na liście  pozostaje mniej niż 3 kandydatów, komisja unieważnia rejestrację tej listy. Od postanowienia wydanego w tej sprawie nie przysługuje środek prawny.

4.  W  przypadku rozwiązania  komitetu wyborczego w  trybie, o którym mowa w  art. 106 ust. 3  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu, okręgowa komisja wyborcza unieważnia rejestrację listy tego komitetu. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

5.  O skreśleniu kandydata i postanowieniach, o których mowa w ust. 2-4, okręgowa komisja wyborcza zawiadamia niezwłocznie osobę zgłaszającą listę i Państwową Komisję Wyborczą oraz wyborców, w formie obwieszczenia.

6.  Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 5, ogłasza się także w języku roboczym.

 

Art. 38.

1.  Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona może wyznaczyć po jednym mężu zaufania do każdej obwodowej komisji wyborczej na obszarze okręgu wyborczego, w którym została zarejestrowana zgłoszona przez niego lista okręgowa.

2.  Pełnomocnik wyborczy lub osoba  przez  niego  upoważniona wydaje mężom zaufania zaświadczenie według wzoru określonego przez Państwową Komisję Wyborczą.

3.  Funkcję męża zaufania przy Państwowej Komisji Wyborczej i okręgowej komisji wyborczej pełni pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona.

 

Rozdział 9

Kampania wyborcza

Art. 39.

1.  Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów i ulega zakończeniu na 24 godziny przed dniem wyborów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.  Partie polityczne oraz wyborcy mogą wykonywać czynności określone w ustawie od dnia ogłoszenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1. Czynności podjęte przed tym terminem są nieważne.

3.      Agitację wyborczą prowadzi się na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach określonych przepisami art. 87 – art. 92 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do Senatu.

4.      Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przed rozpoczęciem kampanii wyborczej wyznaczy na obszarze gminy (miasta) odpowiednią liczbę miejsc przeznaczonych na bezpłatne umieszczanie urzędowych obwieszczeń wyborczych i plakatów komitetów wyborczych oraz poda wykaz tych miejsc do publicznej wiadomości.

 

Art. 40.

Od  zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania zabronione jest podawanie do wiadomości publicznej wyników przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych i wyników wyborów w Unii Europejskiej.

 

Art. 41.

1.  Komitety wyborcze mają prawo prowadzenia agitacji wyborczej w programach radiowych i telewizyjnych, w formach audycji wyborczych i ogłoszeń wyborczych.

2.  Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi:

1)      w ogólnokrajowych programach – 10 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna i 20 godzin w Polskim Radiu Spółka Akcyjna;

2)      w regionalnych programach – 10 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna i 20 godzin w Polskim Radiu Spółka Akcyjna.

3.      Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, dzieli się równo pomiędzy uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy okręgowe co najmniej w połowie okręgów wyborczych.

4.      Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby zarejestrowanych przez nie list okręgowych, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych, właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych listach okręgowych.

5.  W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 180, art. 181 ust. 1, 3 i 4, oraz  art. 183-186  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

6.   Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii zarządów Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna, Polskiego Radia Spółka Akcyjna oraz zarządów spółek radiofonii regionalnej, a także właściwej rady programowej określi, w drodze rozporządzenia:

1)      czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych w każdym z programów ogólnokrajowych i regionalnych,

2)      ramowy podział czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji wyborczych w okresie od 15 dnia przed dniem wyborów do dnia zakończenia kampanii wyborczej.

- uwzględniając konieczność zapewnienia równego podziału czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji wyborczych między uprawnione komitety wyborcze.

7.      Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach podziału czasu rozpowszechniania audycji wyborczych, zakres rejestracji oraz sposób przygotowania i emisji tych audycji, uwzględniając typ i rodzaj nośnika zapisu audycji wyborczej, a także sposób upowszechniania informacji o terminach emisji audycji wyborczych.

Art. 42.

Do przedstawiania przez Państwową Komisję Wyborczą w programach telewizyjnych i radiowych, informacji, wyjaśnień i komunikatów związanych z wyborami członków Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 94 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

Rozdział 10

Finansowanie kampanii wyborczej

Art.  43.

Finansowanie  kampanii  wyborczej  jest  jawne.

 

Art. 44.

Wydatki  ponoszone  przez  komitety  wyborcze  w  związku z zarządzonymi  wyborami  członków Parlamentu Europejskiego są  pokrywane  z  ich  źródeł  własnych.

 

Art. 45.

1.  Za  gospodarkę  finansową  komitetu  wyborczego  odpowiedzialny  jest  i  prowadzi  ją  jego  pełnomocnik  finansowy.

2.  Pełnomocnikiem finansowym nie może być:

1) kandydat na członka Parlamentu Europejskiego,

2) pełnomocnik wyborczy,

3) funkcjonariusz publiczny  w  rozumieniu  art. 115 § 13  Kodeksu karnego.

3.  Można  być  pełnomocnikiem  finansowym  tylko jednego komitetu wyborczego.

 

Art. 46.

1.  Komitet wyborczy może pozyskiwać i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami.

2.  Komitet wyborczy partii politycznej może pozyskiwać i wydatkować środki od  dnia  wydania  przez  Państwową  Komisję  Wyborczą  postanowienia o przyjęciu  zawiadomienia o zamiarze zgłoszenia kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego.

3.  Koalicyjny komitet wyborczy oraz komitet wyborczy  wyborców może  pozyskiwać i wydatkować środki od dnia wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu zawiadomienia o utworzeniu odpowiednio koalicyjnego komitetu wyborczego lub komitetu wyborczego wyborców.

4.  Zabrania się:

1)  pozyskiwania  środków  przez  komitet  wyborczy  po  dniu  wyborów,

2) wydatkowania  środków  przez  komitet  wyborczy po dniu złożenia sprawozdania finansowego,  o  którym  mowa  w  art.  54.

Art. 47.

1.  Środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić jedynie ze stałego funduszu  wyborczego tej partii tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych  (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 127, poz. 1089 ), zwanej dalej „ustawą o partiach politycznych”.

2.  Środki finansowe koalicyjnego komitetu wyborczego mogą pochodzić jedynie z tworzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1, stałych funduszy wyborczych partii wchodzących w skład koalicji wyborczej.

3.  Komitetowi wyborczemu wyborców mogą być przekazywane środki finansowe jedynie przez osoby fizyczne, z zastrzeżeniem przepisów ust. 4, 6 i 7 oraz art. 61.

4.  Komitetowi wyborczemu wyborców nie wolno przyjmować środków finansowych pochodzących od:

1) osób fizycznych nie mających miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli polskich zamieszkałych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2)  cudzoziemców mających miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, nie będących obywatelami Unii Europejskiej.

5.      Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się także do wartości niepieniężnych.

6.      Komitetowi wyborczemu partii politycznej oraz koalicyjnemu komitetowi wyborczemu nie wolno przyjmować wartości niepieniężnych.

7.      Komitet wyborczy wyborców może zaciągać kredyty bankowe na cele związane z wyborami członków Parlamentu Europejskiego.

8.      Poręczycielem kredytu, o którym mowa w ust. 7, mogą być wyłącznie osoby fizyczne, z tym że kwota poręczenia nie może być wyższa od wymienionej w art. 49 ust. 3 łącznej sumy wpłat od osoby fizycznej. Ograniczenie wysokości kwoty poręczonej nie dotyczy osób wchodzących w skład komitetu wyborczego wyborców.

 

Art. 48.

1.  Zabronione jest przekazywanie środków finansowych lub wartości  niepieniężnych  przez  jeden  komitet  wyborczy  na  rzecz  innego  komitetu  wyborczego.

2.  Zabronione jest przeprowadzanie przez komitet wyborczy zbiórek publicznych.

 

Art. 49.

1.  Środki finansowe komitetu wyborczego mogą być gromadzone wyłącznie  na  rachunku  bankowym. Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa w art. 46 ust. 2 i 3, stanowi  podstawę do otwarcia rachunku bankowego komitetu, dokonania wpisu do rejestru gospodarki narodowej (REGON) oraz nadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) na zasadach określonych w przepisach o ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

2.  Środki  finansowe  mogą  być  wpłacane  na  rzecz  komitetu  wyborczego jedynie  czekiem,  przelewem  lub  kartą  płatniczą.

3.  Łączna  suma wpłat od  osoby fizycznej na rzecz jednego komitetu wyborczego wyborców nie może przekraczać 20-krotności minimalnego  wynagrodzenia obowiązującego  w  dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu  wyborów.

Art. 50.

1.  Komitety  wyborcze  mogą  wydatkować  na  kampanię  wyborczą wyłącznie  kwoty  ograniczone  limitami:

1)  okręgowym – ustalanym dla komitetu wyborczego, który zarejestrował listę kandydatów tylko w jednym okręgu wyborczym;

2)  ponadokręgowym – ustalanym dla komitetu wyborczego, który zarejestrował  listy kandydatów w więcej niż jednym okręgu wyborczym.

2.  Wysokość limitu wyznaczona jest kwotą  50 groszy przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, z tym że:

1)      limit okręgowy oblicza się poprzez podzielenie liczby wszystkich zarejestrowanych wyborców w kraju przez ogólną liczbę wybieranych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej członków Parlamentu Europejskiego i pomnożenie uzyskanego wyniku przez liczbę członków Parlamentu Europejskiego wybieranych w danym okręgu wyborczym, w którym komitet zarejestrował swoją listę kandydatów;

2)      limit ponadokręgowy dla danego komitetu stanowi sumę kwoty limitów okręgo-wych, o których mowa w pkt 1.

3.      Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów członków Parlamentu Europejskiego, ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” i  podaje do wiadomości publicznej w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów członków Parlamentu Europejskiego.

Art. 51.

1.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami komitet wyborczy partii politycznej przekazuje ją na stały fundusz wyborczy tej partii politycznej tworzony na podstawie  przepisów  ustawy o partiach politycznych. Informację o przekazaniu nadwyżki  pełnomocnik  finansowy  podaje  do wiadomości publicznej  w  dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej  w  terminie 30 dni od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia  skargi,  o  której  mowa  w  art. 58 ust. 1.

2.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami koalicyjny komitet wyborczy przekazuje ją na tworzone na podstawie przepisów ustawy o partiach politycznych fundusze wyborcze  partii politycznych wchodzących w skład koalicji, w proporcji ustalonej w umowie koalicyjnej; w razie braku stosownych postanowień w umowie środki przekazuje się na rzecz instytucji charytatywnej. Informację o przekazaniu nadwyżki pełnomocnik finansowy podaje do wiadomości publicznej w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej w terminie 30 dni od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 58 ust. 1.

3.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami, z uwzględnieniem dotacji, o której mowa w art. 61, komitet wyborczy wyborców jest obowiązany przekazać tę nadwyżkę na rzecz instytucji charytatywnej. Informację o przekazaniu nadwyżki pełnomocnik  finansowy  podaje  do  wiadomości  publicznej  w  dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia  skargi, o której mowa w art. 58 ust. 1.

 

Art. 52.

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, w drodze rozporządzenia, określi sposób i tryb prowadzenia rachunkowości przez  komitety wyborcze, uwzględniając formy dokumentowania i ewidencji przychodów, wydatków i zobowiązań finansowych komitetu wyborczego, wzory sprawozdań finansowych komitetów wyborczych oraz szczegółowy zakres zawartych w nich informacji, a także wykaz rodzajów dokumentów, jakie należy załączyć do sprawozdania, tak aby umożliwiły one weryfikację podanych w sprawozdaniu informacji.

Art. 53.

1.  Do finansowania komitetów wyborczych partii politycznych i koalicyjnych komitetów wyborczych, w sprawach  nieuregulowanych  w  niniejszej  ustawie stosuje  się  przepisy  ustawy o  partiach politycznych.

2.  Partia polityczna, która samodzielnie utworzyła komitet wyborczy lub wchodzi w skład koalicji wyborczej w okresie od dnia przyjęcia przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomień, o których mowa odpowiednio w art. 46 ust. 2 i ust. 3, do dnia wyborów, może prowadzić i finansować, wszelką agitację na rzecz upowszechniania celów programowych partii politycznej, wyłącznie na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach określonych niniejszą ustawą.

Art. 54.

1.  Pełnomocnik finansowy, w terminie 3 miesięcy od dnia wyborów, przedkłada Państwowej Komisji Wyborczej sprawozdanie finansowe o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych komitetu, w tym o uzyskanych kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, wraz z opinią biegłego rewidenta i raportem.

2.  Biegłego rewidenta, o którym mowa w ust. 1, wybiera Państwowa Komisja Wyborcza spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów w liczbie uzgodnionej z Państwową Komisją Wyborczą.

3.  Koszty sporządzenia opinii i raportu, o których mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

4.  Do wydatków komitetu wyborczego wlicza się wartość darowizn niepieniężnych pozyskanych przez komitet wyborczy oraz świadczonych na jego rzecz usług.

5.  Wartość pozyskanych darowizn niepieniężnych oraz świadczonych na rzecz komitetu wyborczego usług podaje się w sprawozdaniu finansowym w wysokości możliwych do uzyskania cen ich sprzedaży netto, nie wyższych od cen nabycia lub kosztów wytworzenia pomniejszonych o odpisy amortyzacji.

6.      Przepisu ust. 5 nie stosuje się do nieodpłatnych usług polegających na rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez podmioty inne niż przedsiębiorcy.

 

Art. 55.

1.  Sprawozdania finansowe komitetów wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” w ciągu miesiąca od upływu terminu, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

2.  Wykaz wpłat od osób fizycznych na rzecz komitetu wyborczego wyborców Państwowa Komisja Wyborcza udostępnia do wglądu na wniosek w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z  2002 r. Nr  101, poz. 926  i  Nr  153,  poz. 1271).

3.  Pozostałe rodzaje dokumentów załączone do sprawozdań finansowych są udostępniane do wglądu:

1)      partiom politycznym;

2)      komitetom wyborczym, które brały udział w danych wyborach;

3)      stowarzyszeniom i fundacjom, które w swoich statutach przewidują działania związane z analizą finansowania kampanii wyborczych

- w okresie przewidzianym na złożenie zastrzeżenia do sprawozdań finansowych.

Art. 56.

1. Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia sprawozdania finansowego:

1)      przyjmuje sprawozdanie bez zastrzeżeń;

2)      przyjmuje sprawozdanie, wskazując na jego uchybienia, albo

3)      odrzuca sprawozdanie w wypadku stwierdzenia:

a)      pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z naruszeniem przepisów art. 46 albo limitu określonego w art. 50 ust. 1 i 2,

b)      przekazania komitetowi wyborczemu wyborców lub przyjęcia przez ten komitet środków finansowych lub wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisów art. 47 ust. 3-5,

c)      przeprowadzania zbiórek publicznych wbrew zakazowi, o którym mowa w
art. 48 ust. 2,

d)      przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy środków finansowych pochodzących z innego źródła niż fundusz wyborczy tej partii.

2.      W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sprawozdania wyborczego Państwowa Komisja Wyborcza wzywa komitet wyborczy do usunięcia wad sprawozdania lub udzielenia wyjaśnień w określonym terminie.

3.      Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może zlecać sporządzenie ekspertyz lub opinii.

4.      Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może żądać od organów państwowych niezbędnej pomocy.

Art. 57.

1.      W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia sprawozdania wyborczego:

1)      partie polityczne;

2)      komitety wyborcze, które brały udział w danych wyborach;

3)      stowarzyszenia i fundacje, które w swoich statutach przewidują działania związane z analizą finansowania kampanii wyborczych

   – mogą zgłaszać do Państwowej Komisji Wyborczej umotywowane pisemne zastrzeżenia do sprawozdań wyborczych komitetów wyborczych.

2.      Państwowa  Komisja  Wyborcza  w  terminie 60 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1, udziela pisemnej odpowiedzi na zastrzeżenie.

 

Art. 58.

1.  W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 7 dni od dnia doręczenia  postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

2.   Sąd Najwyższy rozpatruje skargę i wydaje w tej sprawie orzeczenie w terminie 60 dni od dnia doręczenia skargi. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi finansowemu i Państwowej Komisji Wyborczej.

3. Rozpatrzenie skargi przez  Sąd Najwyższy następuje w składzie 7 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym.

4.   Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

5.  Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika finansowego za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie postanawia o przyjęciu sprawozdania wyborczego.

Art. 59.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” oraz podaje do wiadomości publicznej, w formie komunikatu, informację o przyjętych i odrzuconych sprawozdaniach wyborczych komitetów wyborczych.

 

Art. 60.

1.  W razie niezłożenia sprawozdania finansowego albo odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania  finansowego lub odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58
ust. 1, komitet  wyborczy  traci  prawo do  dotacji, o której mowa  w  art. 61.

2.   Do sprawozdania złożonego po terminie stosuje się przepisy art. 54-58.

 

Art. 61.

1.      Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa, zwanej dalej “dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat członka Parlamentu Europejskiego. Wydatki związane z dotacją podmiotową pokrywane są z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

2.      Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru:

 

W

Dp   = –––––––––––––––  x  M,

L

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Dp –  wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,

W  –  kwotę złotych równą liczbie wyborców, którzy oddali głosy ważne,

 L  –  liczbę  wybieranych  w  Rzeczypospolitej   Polskiej   członków Parlamentu Europejskiego

M  –  liczbę mandatów  uzyskanych przez dany  komitet wyborczy.

3.  Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu finansowym przyjętym przez Państwową Komisję Wyborczą.

4. Dotację podmiotową przysługującą partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej dzieli się na rzecz partii wchodzących w skład tej koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję proporcji, to należną  koalicji  dotację  podmiotową  każdej  z  nich  wypłaca  się  w  równych  częściach.

5.   Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w ust. 1, rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa jest wypłacana w terminie 6 miesięcy od dnia wyborów.

6. W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy o partiach politycznych.

 

Art. 62.

1.      Środki finansowe lub wartości niepieniężne przyjęte przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów art. 46 ust. 4, art. 47 ust. 1-5, art. 48 ust. 1 albo art. 49 podlegają przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli środki finansowe lub wartości niepieniężne zostały zużyte lub utracone, przepadkowi podlega ich równowartość.

2.      Sądem właściwym do orzekania w sprawach przepadku środków finansowych lub wartości niepieniężnych, o których mowa w ust. 1, jest Sąd Okręgowy w Warszawie.

3.      O orzeczenie przepadku środków finansowych lub wartości niepieniężnych występuje do sądu Państwowa Komisja Wyborcza.

4.      Do postępowania w sprawie przepadku korzyści majątkowej stosuje się przepisy o postępowaniu procesowym.

Rozdział 11

Karty do głosowania.

Art. 63.

1.  Do  kart  do głosowania stosuje się odpowiednio przepisy  art. 155 – 157  Ordynacji wyborczej do Sejmu  i  do  Senatu.

2.  Na każdej karcie do głosowania umieszcza się zwięzłą informację o sposobie głosowania także w języku roboczym.

 

 

Art. 64.

1.  Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania okręgowa komisja wyborcza skreśli z listy okręgowej  nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 37 ust. 1, nazwisko tego kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o skreśleniu oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie podaje się do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie w lokalach wyborczych w dniu głosowania.

2.   Informację o której mowa w ust. 1, podaje się także w języku roboczym.

3.  Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja unieważni rejestrację listy okręgowej z przyczyn, o których mowa  w  art. 37 ust. 3 lub ust. 4.

Rozdział 12

Głosowanie  i  warunki  ważności  głosu.

Art. 65.

Przebieg  głosowania określają  przepisy  art. 61 – 64, 66, art. 68 ust. 1, 2, 4 i 5  oraz  art. 69  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 66.

1.  Głosowanie odbywa się w lokalu obwodowej komisji wyborczej, zwanym dalej „lokalem wyborczym”, w ciągu jednego dnia, bez przerwy, między godziną  6.00 a 20.00.

2.  Głosowanie  w  obwodach głosowania utworzonych w szpitalach i zakładach  pomocy społecznej może się rozpocząć później niż o godzinie określonej w  ust. 1. W przypadku oddania głosu przez wszystkich wyborców głosowanie może  zakończyć się wcześniej niż o godzinie określonej w ust. 1. Skrócenie czasu głosowania zarządza obwodowa komisja wyborcza, po porozumieniu z kierownikiem  szpitala  lub zakładu pomocy społecznej, powiadamiając o tym wyborców, wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) oraz właściwą okręgową komisję  wyborczą.

Art. 67.

1.  Głosowanie odbywa się przy  pomocy  urzędowych  kart  do  głosowania.

2.  Treść  karty do  głosowania  określają  przepisy, o których mowa w art. 63 ust. 1.

Art. 68.

1.      Wyborca głosuje tylko na jedną listę okręgową, stawiając na karcie do głosowania znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego z kandydatów z tej listy, przez co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania mandatu.

2.      Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych list okręgowych albo nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska żadnego kandydata z którejkolwiek z list.

3.      Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata umieszczonego na liście okręgowej, która została unieważniona.

4.      Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata z jednej tylko listy okręgowej, a nazwisko tego kandydata zostało z tej listy skreślone, to głos taki uznaje się za ważny i oddany na tę listę.

5.      Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to głos taki uważa się za głos ważnie oddany na wskazaną listę okręgową z przyznaniem pierwszeństwa do uzyskania mandatu kandydatowi na członka Parlamentu Europejskiego, którego nazwisko na tej liście jest umieszczone w pierwszej kolejności.

6.      Dopisanie na karcie do głosowania dodatkowych nazwisk lub nazw albo poczynienie innych dopisków poza kratką nie wpływa na ważność głosu.

Art. 69.

1.      W lokalu wyborczym umieszcza się tylko urzędowe obwieszczenia wyborcze.

2.      W lokalu wyborczym oraz w miejscu zapewniającym tajność głosowania umieszcza się zwięzłą informację Państwowej Komisji Wyborczej o sposobie głosowania w wyborach.

3.      Informację, o której mowa w ust. 2, podaje się także w języku roboczym.

Art. 70.

1.   Głosować może  tylko wyborca  wpisany  do spisu wyborców, a także  wyborca  dopisany  do spisu  zgodnie  z  przepisami ust. 2 i 3.

2. Obwodowa  komisja  wyborcza  dopisuje  w  dniu  głosowania  do spisu wyborców:

1)       osobę przedkładającą zaświadczenie o prawie do głosowania, załączając zaświadczenie do spisu;

2)       osobę pominiętą w spisie, jeżeli udokumentuje, iż stale zamieszkuje na terenie danego obwodu głosowania, a urząd gminy potwierdzi, że nie otrzymał zawiadomienia o utracie przez nią prawa wybierania lub o objęciu spisem wyborców w innym obwodzie;

3)       osobę skreśloną ze spisu dla danego obwodu głosowania w związku z umieszczeniem w spisie wyborców w szpitalu lub zakładzie pomocy społecznej, jeżeli udokumentuje, iż opuściła szpital lub zakład pomocy społecznej w przeddzień wyborów.

4.      Przepis  ust. 2  stosuje się  również  w  wypadku przybycia wyborcy do  szpitala lub zakładu pomocy społecznej w przeddzień wyborów.

 

 Rozdział 13

Ustalanie  wyników  głosowania  w  obwodach  głosowania

i  w  okręgach  wyborczych

Art. 71.

Niezwłocznie po zakończeniu głosowania obwodowa komisja wyborcza ustala wyniki głosowania w obwodzie.

 

Art. 72.

1.  Obwodowa  komisja  wyborcza  ustala,  na  podstawie aktualnego spisu wyborców, liczbę osób uprawnionych do głosowania oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

2.  Komisja ustala liczbę niewykorzystanych kart do głosowania, a następnie karty te umieszcza w zapieczętowanych pakietach.

Art. 73.

1.  Po dokonaniu przez obwodową komisje wyborczą czynności, o których mowa w art. 72, przewodniczący komisji w obecności jej członków otwiera urnę wyborczą, po czym komisja liczy znajdujące się w niej karty do głosowania.

2.  Kart do głosowania przedartych całkowicie na dwie lub więcej części nie bierze się pod uwagę przy obliczeniach, o których mowa w ust. 1.

3.  Jeżeli liczba kart do głosowania wyjętych z urny jest mniejsza lub większa od liczby kart wydanych, komisja podaje w protokole przypuszczalną przyczynę tej niezgodności.

Art. 74.

Karty do głosowania inne niż urzędowo ustalone lub nieopatrzone pieczęcią obwodowej komisji wyborczej, są nieważne.

Art. 75.

Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza oblicza:

1)  liczbę wyjętych z urny kart nieważnych, o których mowa w art. 74;

2)  liczbę kart ważnych;

3)  liczbę głosów nieważnych z ważnych kart do głosowania, o których mowa w przepisach art. 68 ust. 1  i  2;

4) łączną liczbę głosów ważnych z kart do głosowania ważnych oddanych łącznie na wszystkie okręgowe listy kandydatów;

5) liczbę głosów ważnych z kart do głosowania ważnych oddanych na poszczególne okręgowe listy kandydatów;

6) liczbę głosów ważnych z kart ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.

 

Art. 76.

1.  Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 72 – 75, obwodowa komisja wyborcza sporządza, w dwóch egzemplarzach,  protokół głosowania w obwodzie w wyborach członków Parlamentu Europejskiego.

2.  W protokole, o którym mowa w ust. 1, wymienia się kolejno liczbę:

1)      wyborców uprawnionych do głosowania;

2)      wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)      niewykorzystanych kart do głosowania;

4)      wyjętych z urny kart nieważnych;

5)      wyjętych z urny kart ważnych,

6)      głosów nieważnych z ważnych kart do głosowania;

7)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania;

8)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania oddanych na poszczególne okręgowe listy kandydatów;

9)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.

3.  W protokole podaje się także czas rozpoczęcia i zakończenia głosowania oraz omawia zarządzenia i inne podjęte decyzje, jak również inne istotne okoliczności związane z przebiegiem głosowania.

4.  Protokół podpisują i każdą ze stron parafują wszystkie osoby wchodzące w skład obwodowej komisji wyborczej obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

5.  Mężom zaufania przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

6.  Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do członków obwodowej komisji wyborczej, z tym że nie zwalnia ich to z obowiązku podpisania protokołu głosowania w obwodzie.

7.  Wzór  protokołu, o którym mowa  w  ust. 1, ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

 

Art. 77.

1. Kopię protokołu głosowania w obwodzie, o którym mowa w  art. 76
ust. 2, obwodowa komisja wyborcza niezwłocznie  przekazuje, wyznaczonemu przez właściwą okręgową komisję wyborczą pełnomocnikowi, o którym mowa w art. 47 ust. 1  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

2.  Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 1, sprawdza pod względem zgodności arytmetycznej poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie i potwierdza obwodowej komisji wyborczej poprawność ustalonych wyników bądź wskazuje na niezgodność arytmetyczną danych w protokole, którą obwodowa komisja wyborcza  jest obowiązana wyjaśnić i  odpowiednio poprawić oraz podać do publicznej wiadomości w trybie określonym w
art. 78.

3.  Tryb przekazywania i przyjmowania oraz sposób postępowania z kopią protokołu, o której mowa w ust. 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza. 

Art. 78.

1.  Obwodowa komisja wyborcza  podaje do wiadomości publicznej, poprzez wywieszenie w lokalu wyborczym w miejscu łatwo dostępnym dla wyborców, wyniki głosowania obejmujące dane, o których mowa w art. 76 ust. 2.

2.  Podanie do wiadomości publicznej wyników, o których mowa w ust.1 , nie może nastąpić przed zakończeniem głosowania w innych państwach Unii Europejskiej.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza w celu realizacji wymogów wynikających z ust. 2, może wyznaczyć dokładną godzinę, od której będzie można podawać do wiadomości publicznej wyniki, o których mowa w ust. 1.

 

Art. 79.

1.   Przewodniczący  obwodowej  komisji  wyborczej  niezwłocznie przekazuje  do właściwej  okręgowej  komisji  wyborczej,  w zapieczętowanej kopercie, jeden egzemplarz protokołu głosowania w obwodzie wraz z wyjaśnieniami komisji  do zgłoszonych  zarzutów,  o  których mowa w art. 76 ust. 5 i 6. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu protokołu.

2.  Tryb przekazywania i przyjmowania protokołów, o których mowa w  ust. 1, określi  Państwowa  Komisja  Wyborcza.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza może określić zasady i tryb wcześniejszego przekazywania danych z protokołu głosowania, o którym mowa w art. 76 ust. 1, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego lub systemu elektronicznego przesyłania danych.

Art. 80.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 79, przewodniczący obwodowej komisji wyborczej niezwłocznie, w sposób ustalony przez Państwową Komisję Wyborczą, przekazuje w depozyt odpowiednio wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi miasta) dokumenty z głosowania oraz  pieczęć komisji.

Art. 81.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza dokonuje  sprawdzenia  prawidłowości ustalenia wyników głosowania  w  obwodzie.  W przypadku  stwierdzenia  nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne ich ustalenie przez obwodową komisję  wyborczą  i  powiadamia o tym Państwową  Komisję Wyborczą. Przepisy art. 72 – 75 stosuje się odpowiednio.

Art. 82.

1.  Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów głosowania w obwodach ustala wyniki głosowania na poszczególne listy okręgowe i sporządza w dwóch egzemplarzach protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.

2.   W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 76 ust. 2.

3.   Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

4.  Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych zarzutów.

5.  Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych i głosów ważnych oddanych na każdą z list okręgowych oraz głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z tych list do Państwowej Komisji  Wyborczej, w sposób przez nią ustalony, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego lub elektronicznego przesyłania danych. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu danych z protokołu.

6.  Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przesyła niezwłocznie do Państwowej Komisji Wyborczej w trybie przez nią ustalonym.

7.  Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

Art. 83.

1.  Państwowa Komisja Wyborcza może ustalić obowiązek przekazania do okręgowej komisji wyborczej danych liczbowych, o których mowa w art. 72 ust. 1, niezwłocznie po ich ustaleniu przez komisję obwodową.

2.  Okręgowa komisja wyborcza, po otrzymaniu danych ze wszystkich obwodowych komisji wyborczych, ustala dane liczbowe, o których mowa w art. 72 ust. 1, w odniesieniu do całego okręgu wyborczego i przesyła je niezwłocznie do Państwowa Komisji Wyborczej.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza, po otrzymaniu danych liczbowych, o których mowa w
ust. 2, ze wszystkich okręgowych komisji wyborczych, podaje do wiadomości publicznej nieoficjalne dane o frekwencji wyborczej w całym kraju.

 

Rozdział 14

Ustalanie  wyników  wyborów  przez  Państwową   Komisję  Wyborczą  oraz  ich  ogłaszanie

Art.  84.

Po otrzymaniu protokołów  wyników  głosowania  ze  wszystkich  okręgów  wyborczych  Państwowa Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i stwierdza, których  komitetów  wyborczych listy okręgowe spełniają warunki uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów,  a  następnie dokonuje  podziału  wszystkich mandatów  pomiędzy  komitety  wyborcze  odpowiednio  do  łącznej liczby   głosów  ważnie  oddanych na  listy  okręgowe  danego  komitetu  wyborczego  oraz przystępuje  do  ustalenia  liczby  mandatów  przypadających  dla poszczególnych  list  okręgowych  każdego  z  komitetów  wyborczych,  które  uzyskały  mandaty  i  przyznania  tych  mandatów  konkretnym  kandydatom.

Art. 85.

1.  W podziale mandatów w okręgach wyborczych uwzględnia się wyłącznie okręgowe listy kandydatów tych komitetów wyborczych, które otrzymały co najmniej 5 % ważnie oddanych głosów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.      Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych, o których mowa w art. 82 ust. 1, ustala liczbę głosów ważnych oraz głosów ważnych oddanych na listy okręgowe poszczególnych komitetów wyborczych we wszystkich okręgach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustala  wykaz  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów spełniają warunek,  o  którym  mowa  w  ust. 1,  i  są uprawnione do uczestniczenia w podziale mandatów.

 

Art. 86.

1.  Po  ustaleniu  wykazu  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów spełniają  warunek uprawniający  do uczestniczenia  w  podziale mandatów  Państwowa  Komisja Wyborcza  dokonuje podziału  wszystkich  mandatów pomiędzy uprawnione  komitety  wyborcze w sposób następujący:

1) liczbę głosów ważnych oddanych na listy  każdego z  komitetów wyborczych dzieli się kolejno przez: 1; 2; 3; 4; 5 i dalej aż do chwili, gdy z otrzymanych w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ilu członków  Parlamentu  Europejskiego  jest  wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej,

2)  każdemu  komitetowi  wyborczemu  przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego w powyższy sposób szeregu ilorazów przypada mu liczb kolejno największych.

2.  Jeżeli kilka  komitetów   wyborczych uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb uszeregowanych w podany sposób, a  komitetów tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, pierwszeństwo mają  komitety  wyborcze w kolejności ogólnej liczby oddanych na nie głosów. Gdyby na dwa lub więcej komitetów  wyborczych oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba okręgów  wyborczych, w których na listy  danego  komitetu  oddano większą liczbę głosów.

Art. 87.

1.  Po  wykonaniu  czynności  określonych   w  art.  85  i  86  Państwowa  Komisja Wyborcza  sporządza   protokół  ogólnego  podziału  mandatów  między  komitety  wyborcze.

2.      W  protokole  wymienia  się liczby:

1) wyborców uprawnionych do głosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3) kart wyjętych z urny, w tym kart nieważnych i kart ważnych;

4) głosów nieważnych;

5) głosów ważnych oddanych łącznie na listy okręgowe  każdego  komitetu  wyborczego;

6) mandatów przypadających każdemu  komitetowi  wyborczemu uprawnionemu do uczestniczenia w podziale mandatów.

3.  W protokole  wymienia  się  również  komitety  wyborcze,  które  nie  spełniają  warunku uprawniającego do uczestniczenia w podziale mandatów.

Art. 88.

1.       Państwowa  Komisja Wyborcza,  po  ustaleniu  ile  mandatów  uzyskał  każdy  z  komitetów  wyborczych,  sporządza  zestawienie  obejmujące:

1)       łączną liczbę  głosów  ważnie  oddanych  na  wszystkie listy  okręgowe  poszczególnych  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów  spełniają  warunek uprawniający  do uczestniczenia  w  podziale mandatów, oraz 

2)     liczby głosów  ważnie  oddanych  na  poszczególne  listy  okręgowe  każdego z tych  komitetów  wyborczych.

2.  Na  podstawie  zestawienia,  o którym  mowa  w  ust.  1,  Państwowa  Komisja  Wyborcza  przystępuje  do  ustalenia  liczby  mandatów  przypadających  dla poszczególnych  list  okręgowych. W  tym  celu,  odrębnie  dla  każdego komitetu  wyborczego,  liczbę  głosów  ważnie  oddanych  na  listę  okręgową  danego komitetu  wyborczego  kolejno  w  każdym  okręgu  mnoży  się  za  każdym  razem  przez  liczbę  przypadających  danemu  komitetowi  mandatów,  a następnie  tak  otrzymany  iloczyn  dzieli  się  przez  liczbę  głosów  ważnie  oddanych  we wszystkich okręgach na  listy  okręgowe  tegoż  komitetu  wyborczego.  Uzyskany  w  ten sposób  iloraz   w  wartości   liczby  całkowitej  (przed  przecinkiem)  oznacza  liczbę  mandatów przypadających  danej  okręgowej  liście   kandydatów.

3.   Jeżeli  po  przeprowadzeniu  postępowania,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  w  odniesieniu do  wszystkich  okręgowych  list  kandydatów   danego  komitetu  wyborczego   nie  zostały  rozdzielone  wszystkie  mandaty  przypadające  temu  komitetowi,  to  pozostałe  jeszcze  do  podziału  mandaty  przydziela  się   tym  okręgowym  listom  kandydatów  tegoż  komitetu,  dla  których  wyliczone  ilorazy  wykazują   po  przecinku  kolejno  najwyższe  wartości,  uwzględniając  także  i  te  listy  okręgowe,  które  nie  uzyskały  jeszcze  żadnego  mandatu.

Art. 89.

1.  Mandaty przypadające danej liście okręgowej uzyskują kandydaci w kolejności otrzymanej liczby głosów.

2.      Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania  mandatu  z  danej listy, o pierwszeństwie  rozstrzyga  kolejność  umieszczenia  ich  nazwisk  na  liście. 

      Art. 90.

Po ustaleniu wyników wyborów dla  każdego  okręgu wyborczego  Państwowa  Komisja  Wyborcza sporządza protokół wyborów członków Parlamentu Europejskiego w  okręgach  wyborczych.

Art. 91.

W  protokole,  o którym  mowa  w art.  90,  wymienia się wykaz list okręgowych zarejestrowanych w  okręgu oraz wykaz list, które uczestniczyły w podziale mandatów w okręgu, a także liczby:

1) wyborców uprawnionych do głosowania  w  okręgu  wyborczym;

2) wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3) kart wyjętych z urny, w tym kart nieważnych i kart ważnych;

4) głosów nieważnych;

5) głosów ważnych oddanych na każdą z list okręgowych;

6) mandatów przypadających każdej liście okręgowej;

7) głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z list  zarejestrowanych w  okręgu oraz nazwiska i imiona wybranych członków Parlamentu Europejskiego z poszczególnych list.

Art. 92.

Państwowa Komisja Wyborcza podaje do wiadomości publicznej zbiorcze wyniki głosowania  i  wyniki wyborów z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 87 ust. 2  i  art.  91.

Art. 93.